• Oryantal
  • Çiftetelli
  • Roman Dansı


Kökenleri Ortadoğu, Güney Afrika ve Asya’ya dayanan, dünyada bilinen en eski danslardan biri olan oryantal dansı felsefesini antik dönemin bereket ve doğurganlık kültüründen alır. Kadın bedeni üzerine kurulmuştur ve toprak anaya ithafen toprakla bağlantının kesilmemesi için yalınayak oynanır.

Teknik olarak bakıldığında adıma dayalı figürler kullanılmakla birlikte, dansı kas hareketleri yönetir. Kalça, göbek, el, kol ve omuz bölgelerinin hem bağımsız hem de koordineli hareket etmesi önemlidir. Mısır, Türk, Amerikan tarzı gibi değişik kategorilere ayrılmış olan oryantal dansı kişisel yorumlamalara ve özgün yaratımlara açık olduğundan dünyada farklı şekillerde uygulanmaktadır.


Türklere özgü, 4/4 ritimle oynanan, özellikleri bölgeden bölgeye değişiklik gösteren geleneksel bir danstır. Günümüzde dünyada klasik oryantal ile karıştırılarak oynandığı görülse de karakter olarak klasik oryantalden farklılıklar göstermektedir.

Özellikle üst bedenin akıcılığı üzerine kurulu, el-kol-omuz koordinasyonunun önem taşıdığı, kalça hareketlerinde yuvarlak ve kıvraklığın hâkim olduğu, folklorik adımların kullanıldığı çiftetelli dansı Osmanlı İmparatorluğu döneminde mesire yerlerinde, şenliklerde ve saray eğlencelerinde oynanırdı.
Türkiye’de yaşayan Roman’lara özgü bir dans çeşididir. Bilinen birçok ritim kalıbı vardır; genellikle darbukada ve askılı davulda icra edilir. Hızlı roman ritim kalıpları 2+2+2+3 şeklinde düzüme sahiptir, 9/8lik usulle çalınır. Ağır roman ise 9/4 olarak çalınır, düzümü 2+2+2+3 şeklindedir. Diğer bir çeşit ise 9/8 olan pancar adlı ritim kalıbı ise, dum(1/8) tek(1/8) tek(1/8) tek(1/8) dum(1/8) tek (1/8) tek(1/8) te -ek (1/4) şeklinde çalınır.

Roman dansı bireysel oynanan bir danstır. Göbek hareketleri çoğunlukla yukardan aşağı ya da aşağıdan yukarı şeklindedir; adımla göbek aynı anda hareket eder. Ağır tempo ve hızlı tempoda oyunun aksanı değişir. Ağır romanda figürler daha aksakken hızlıda serileşir.

Türkiye’de yaşayan Romanlar duygularını dans ile ifade eder, figürlerine yaşamlarını yansıtırlar. Figürlerde kıskançlığı, öfkeyi, neşeyi, kavga ve barışı görmek mümkündür. Dans onlar için bir konuşma şeklidir. Bu yüzden de Roman dansı bir tavır ve karakter dansıdır. Esas önemli olan figürü teknik olarak doğru yapabilmek değil, ruhu yansıtabilmektir.
Roman dansı ile aynı kategoride bir de yine 9/8 ritimle oynanan ve Türk Halk Oyunu türüne giren Karşılama oyunu vardır. Karşılamada Roman dansıyla benzer figürler kullanılır fakat tavırda ve detaylarda farklılıklar vardır.
Çoğunlukla karşılama oyunu ve roman dansı figürleri birleştirilerek kullanılır.